ملت شریف و آزادیخواه مصر: پیروزی عظیم شما را در حرکتی وزین و شایسته که توانست راه رسیدن به آزادی را پس از سه دهه حکومت تک صدایی برای آن ملت بزرگ هموار سازد، صمیمانه تبریک گفته و امیدوارم با استقامت و بردباری سیاسی تا رسیدن به یک حکومت ملیِ دموکراتیک در مبارزات مسالمت آمیز و مدنی خود همواره موفق و موید باشید.

بارها در همین سایت اعلام کرده‌ام که به هیچ گروه سیاسی وابستگی ندارم و مشغول استفاده از مرخصی استلاجی خود برای مداوای بیماری‌هایم می‌باشم. بنا براین هر گروه یا جمعیتی که بنام من و یا در دفاع از من اقداماتی به عمل آورند هیچ وابستگی با من ندارند وخود مسئول اعمال خودشان هستند.

اخیرا جمعی از فعالین سیاسی و حقوق بشری آقای عباس امیرانتظام را به عنوان کانیدای دریافت جائزه ساخاروف پیشنهاد نموده اند. سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور پشتیبانی خود را از این پیشنهاد اعلام میدارد. جائزه ساخارف همه ساله از طرف پارلمان اروپا به شخصیت های حقیقی یا حقوقی اهدا میشود که از حقوق بشر و آزادی اندیشه دفاع کرده اند...

ما بر این اعتقادیم که اقدام پارلمان اروپا در جهت اعطای "جایزه ساخاروف" به آقای عباس امیرانتظام در سی امین سالگرد حبس وی، نه تنها اعلام همبستگی با شخص او، بلکه حمایت از همه ایرانیانی خواهد بود که به خاطر آرمانهایشان در سی سال گذشته، رنج کشیده اند...

هموطنان عزیز، در پی سوالات شما عزیزان پیرامون وضعیت جسمانی و سلامت اینجانب، ضمن تشکر و قدردانی از توجه و محبت‌های شما به اطلاع می‌رسانم که: در مردادماه 1389 به دلیل پارگی تاندون شانه چپ مورد عمل جراحی قرار گرفتم. در طی سال‌های 1387 و 1388 عمل جراحی قلب باز و زانوها به دلیل طولانی بودن زمان بیهوشی امکان پذیر نشد. ولی عمل شانه به وسیله بیهوشی از طریق رگ گردن در زمان کوتاه‌تری با موفقیت انجام شد.

خبر درگذشت عالم عالیقدر جهان شیعه، شادروان آیت الله العظمی حسینعلی منتظری، اینجانب را شدیداً متأثر و اندوهگین نمود. ایشان از معدود شخصیت‌های برجسته دینی هستند که به اصول اخلاقی در زندگی اجتماعی پای‌بند بوده و از ایمان خود نردبانی برای رسیدن به هوا و هوس نفسانی نساخته و دفاع از حقوق و ارزش‌های انسانی را فدای مصلحت اندیشی ننمود...

سقوط تاسف انگیز هواپیمای توپولوف حامل عده ای از هم میهنان عزیزمان از جمله جوانان قهرمان جودوکار ایرانی و تعدادی از مردم سایر کشورها به خصوص کشور ارمنستان، که روز گذشته در نزدیکی قزوین رخ داد، واقعاً دردناک و تاسف آور است. لذا این ضایعه انسانی را به خانواده های مسافرین این هواپیما تسلیت عرض نموده و خود را در غم آنها شریک و سهیم میدانم.

بزرگترین افتخار من در زندگی ایرانی بودنم می باشد. من به این عشق بزرگ می بالم و در آن اوج می گیرم و چه خوشبخت و فیروزم که برای اعتلای نام ایران و دفاع از شرف ایرانی قادر به پرداخت هزینه می باشم. عشق من به ذره، ذره خاک ایران از عشق به تک تک هموطنانم جدا نیست. از رهگذر این عشق لایزال پیوند عاطفی و ناگسستنی من با تمامی ایرانی ها فارغ از گرایشات سیاسی، تعلقات دینی، باورها و جهان بینی، عادات و رسوم اجتماعی، شغل و جایگاه اجتماعی برقرار شده و من با همه کوشندگان راه آزادی و توسعه ایران همراه و همرزم هستم.

حضور و اقامت طولانی در زندانهای جمهوری اسلامی، آماده نگاه داشتن کیف زندان حتی در اتاق عمل، راه رفتن با برگه مرخصی استعلاجی، نفس کشیدن زیر نگاه (ذره بین) زندانبانان، جسم و جان مرا سخت می آزارد. اگر نبود عشق به ایران و ایرانی، تحمل این وضعیت بی معنی بود. اما لبریز شدن از عشق و احترام هموطنان جوهر حیات را چنان پر طراوت و شاداب می کند که من خود را آزادترین فرد جهان می بینم و این چنین است که در ورای زخم ها و دردها می مانم و می ایستم...