وب سایت رسمی عباس امیرانتظام

Abbas Amirentezam Official Website

در دنیا هیچ بن بستی نیست،
یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت.

نویسنده ناشناس

از تاریخ 1358/09/28 جمعاً 38 سال و 205 روزمقاومت در راه آزادی ایران

 

خوانندگان محترم.

 

متن سخنراني اينجانب كه توسط آقاي دكتر عبدالكريم لاهيجي به نمايندگي از سوي اينجانب در مراسم دريافت جايزه حقوق بشر در تاريخ 22 ژانويه 1998 در شهر وين ايراد گرديد، هم اكنون در سايت اينجانب جهت آگاهي هموطنان عزيز منتشر مي‌گردد. 
در اين متن توجه خوانندگان عزيز را به پيشنهادات سازنده اي كه ده سال پيش براي اولين بار جهت حل معضلات سياسي موجود در كشور عزيزمان ايران از سوي يك زنداني وطن پرست مطرح گرديد، جلب مي نمايد.
قابل توجه اين كه اين نظرات پيشنهادي سالها بعد توسط تعداد ديگري از متفكران به اشكال متفاوت در فرصتهاي مختلف به عنوان تنها راه حلهاي سياسي مطرح و مورد پيگيري قرار گرفته اند.

 

عباس امير انتظام
29 بهمن 1385

 

متن سخنرانی آقای عباس امیرانتظام
در پذیرش جایزه جهانی حقوق بشر برونو کرایسکی
وین، 22 ژانویه 1998

 

آقای رئیس، عالیجنابان، خانمها و آقایان

برای من جای بسیار خوشوقتی و افتخار است که از سوی بنیاد دکتر برونو کرایسکی نامزد دریافت جایزه جهانی حقوق بشر در نهمین دوره آن شده ام. هزاران مبارز حقوق بشر در سراسر جهان هستند که همه چیز، حتی جان خود، را در این راه داده اند که بیش از من سزاوار این افتخار هستند. وظیفه خود میدانم که پیش از آغاز سخن، از هیئت محترم داوران، از بنیاد دکتر برونو کرایسکی، از دولت و ملت آزاده اتریش و از کلیه نهادهای حقوق بشر جهانی بخاطر فراهم آوردن امکان این اجتماع سپاسگذاری کنم.

در تمام عمرم، همواره در این اندیشه و تلاش بوده ام که بتوانم برای هم میهنانم و ابناء بشر مفید باشم. دوران خدمت من در دولت موقت پس از انقلاب و متعاقباً 17 سال زندان و مبارزه برای دفاع از حقوق تضییع شده هموطنانم، توفیقی در این راه بوده است.  

قرن بیستم، قرن انتقال بوده است. قرن انتقال از دولتهای خودکامه و استثمارگر، به دولت های دموکراتیک. قرن پر حادثه ای که در آن اختناق و تجاوزات حکومتها به حقوق و آزادیهای فردی و اجتماعی از طریق جادوی وسایل مدرن رسانه ای افشاء و در برابر دید و افکار عمومی سراسر جهان قرار داده شد. قرنی که در آن به علت سرعت انتشار خبر و اندیشه های انسانی و مردم گرایانه، ملت های جهان به طور بی سابقه ای بیدار شدند و به همین علت قوانین و مقررات دفاع از حقوق و آزادیهای انسانی شکل گرفت و نهادینه شد. 

با وجود تلاش و مبارزه ستایش آمیز گروهی از مردان و زنان آزاده در سراسر جهان برای شناسایی و احترام به حقوق فردی و اجتماعی، و با وجود تصویب اعلامیه حقوق بشر به عنوان یک قانون بین‌المللی و موافقت دولتها در اجرای آن، و با وجود پیشرفت قابل ملاحظه در وسایل رسانه های خبری که همه مردم جهان را از احوال یکدیگر به سرعت آگاه میکند، ما هنوز راه درازی در اجرای کامل این گونه قوانین حفاظت انسان در برابر انسان در پیش داریم، و نیز راه درازی در پیش داریم که این قانون طبیعی زندگی را بقبولانیم که انسان اجتماعی باید آزاد باشد. آزاد در اندیشیدن، آزاد در انتخاب و آزاد در اعمال سلیقه خود، و همه در راستای رسیدن به آرمان خوشبختی اجتماعی. 

هنوز در بسیاری از نقاط جهان حقوق و آزادیهای ابتدایی بشری مورد تجاوز و تهدید زورمندان قرار میگیرد و انسانها به خاطر عقایدشان مورد ظلم و ستم واقع میشوند و زندگیشان در معرض خطر قرار میگیرد. 

هنوز میلیون‌ها مردم به خاطر دفاع از عقایدشان و اینکه می خواهند در آزادی و احترام زندگی کنند، در زندان‌های قرون وسطایی قرار داده میشوند. هنوز میلیونها کودک نه تنها از نوازش و محبت پدر و مادر برخوردار نیستند بلکه از نظر غذا، بهداشت، پوشاک، مسکن و آموزش در محرومیت به سر میبرند، و در نتیجه آینده مخاطره آمیزی زندگیشان را و بنابراین زندگی نسل آینده . بشریت را تهدید میکند. 

هنوز بشر به دلیل جهالت و نادانی با جنگ و خونریزی عقاید و خواسته هایش را بر دیگر همنوعان خود تحمیل می نماید و آنها را مورد استثمار و استعمار قرار میدهد.  

هنوز در حالیکه فقر، گرسنگی و بی سوادی بر بخش بزرگی از جهان سایه انداخته، ثروت جهان صرف تهیه تسلیحاتی میشود که برای نابودی بشر به کار میرود.  

هنوز ترس از مرگ و عدم وجود امنیت جانی در جهان بیداد میکند و باعث میشود که روزانه هزاران نفر از مردم زحمت کش خانه و کاشانه خود را ترک کنند، آواره و بی خانمان شوند، و برای زنده ماندن دست نیاز بسوی آن کشورهای ثروتمندی که باعث این بیداد‌ها هستند دراز کنند. 

هنوز بیماری های بی درمان و کافی نبودن امکانات بهداشتی سالیانه میلیونها انسان موثر و مفید را از چرخه حیات و سازندگی خارج و بشریت را از بهره گیری از توانایی های مغزی و بدنی آنان محروم میسازد. 

هنوز بشر با پیشرفتهای عظیم علمی و تکنولوژیکی خود قادر نیست از امکانات طبیعی و خدادادی بطور عادلانه استفاده کند و در محیطی زندگی نماید که قاطبه مردم بتوانند از امکانات متناسب با احتیاجات خود استفاده نمایند. 

ما معتقدیم چنانکه در کشورهای جهان از طریق دخالت آزادانه مردم در تعیین سرنوشتشان، حکومتهای مردمی بجود آید و مردم احساس کنند که می توانند خود ضامن انجام خواسته هایشان باشند، صلح و آرامش در آن بخش از جهان برقرار خواهد شد.

ما معتقدیم که صلح و آرامش در همه نقاط جهان به ویژه منطقه خاورمیانه و غرب آسیا، می تواند برقرار شود و باور داریم که زندگی مسالمت آمیز و سازنده کلیه پیروان ادیان الهی و تمدنهای متفاوت در کنار هم امکان پذیر است و همه اختلافات از طریق مذاکره و تفاهم و شناخت بهتر یکدیگر قابل حل هستند.

ما معتقدیم که سازمان ملل متحد با اصلاح تشکیلات و سازمانهای وابسته به خود بایستی نقش حیاتی در ایجاد صلح و آرامش در جهان ایفاء کند. سازمان ملل بایستی نقش موثر و قاطع در کنترل جمعیت جهان، در جلوگیری از جنگهای ناشی از اختلاف، ترس یا قدرت طلبی بین کشورها، در حل اختلافات بین ملل، در ریشه کن کردن بیمارها و فقر، در مبارزه با بی سوادی، در افزایش تولید کشاورزی و تامین و توزیع مواد غذایی، در تقسیم عادلانه ثروت و امکانات طبیعی بین مردمان، در ایجاد روابط دوستانه و سازنده بین ملل داشته باشد.

ما معتقدیم که سازمان ملل متحد بایستی با اعمال قدرت بر اجرای اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های بین‌المللی اقتصادی و سیاسی ضامن حقوق همه مردم جهان باشد.

و بالاخره ما معتقدیم که سازمان ملل متحد بایستی با نظارت بر انتخابات کشورها در تامین و اجرای دموکراسی در کشورهای جهان نقش تضمین کننده بر عهده داشته باشد.

مردم ایران از بیست سال پیش که علیه رژیم دیکتاتوری شاه برای ایجاد یک رژیم دموکراسی بپا خاستند هنوز نتوانستند شرایط مردمی دلخواه را فراهم آورند. سازمان ملل نیز آنگونه که انتظار میرفت در راستای یاری مردم ایران عمل نکرده است.

حضار گرامی، در این راستا، من از این فرصت استثنایی که به من و ملت ایران داده شده است استفاده کرده و برای ایجاد شرایط دموکراسی و ایجاد امنیت و آرامش در ایران پیشنهاد میکنم رفراندمی با نظارت سازمان ملل متحد در ایران برگزار شود که به وسیله آن ملت ایران بتواند آزادانه سیستم مردمی مورد نظر خود را انتخاب کند، تا از هر گونه بحران خشونت بار آتی جلوگیری شود.  

هموطنان من به حمایت معنوی همه کشورهای جهان و سازمان ملل متحد، به ویژه کشورهای آزادمنش اروپایی، و البته اتریش، احتیاج دارند. تامین آزادی و امنیت اجتماعی در ایران باعث ایجاد و ضامن صلح و آرامش در منطقه حساس غرب آسیا خواهد شد. هموطنان من سالیان درازیست که در انتظار چنین فرصتی هستند و تا کنون از هیچگونه تلاش ایثار گونه دریغ نداشته و در آینده هم نخواهند داشت.

فرصت سخن گفتن در این مکان و در این شرایط، بشارت دهنده صلح و آرامش و تشویق کننده اعمال اعلامیه جهانی حقوق بشر است. من توفیق بنیاد دکتر برونو کرایسکی را در توسعه و اجرای اعلامیه جهانی حقوق بشر آرزو میکنم. به عهده همه ما شهروندان متعهد جهان است که تلاش کنیم تا قرن بیست و یکم قرن صلح و آرامش و اجرای عدالت از راه برقراری رژیم های دموکراسی در سراسر جهان، و رونق اقتصادی و شکوفایی فرهنگ و  تمدنهای جهانی باشد.

  

با تقدیم احترام
عباس امیر انتظام
2 بهمن 1377