وب سایت رسمی عباس امیرانتظام

Abbas Amirentezam Official Website

در دنیا هیچ بن بستی نیست،
یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت.

نویسنده ناشناس

از تاریخ 1358/09/28 جمعاً 38 سال و 205 روزمقاومت در راه آزادی ایران

 

بيست و هفت سال در بلنداي عشق به وطن 

 

  همواره به بيست و هشت آذر ماه به عنوان روز تولد دوباره خود مي نگرم ، در ۲۷ سال قبل و در چنين روزي به اتهام تهيه طرح انحلال مجلس خبرگان كه با اكثريت مطلق آراء در دولت موقت تصويب گرديد ، دستگير و روانه زندان شدم . و اكنون پس از گذشت ساليان متمادي صحت پيشبيني اينجانب مورد تأييد همگان است. در حالي كه در اين دوران من در كمال بي گناهي، مورد اتهامات غلط و زجر و شكنجه قرار گرفته و از حداقل حقوق ابتدايي و اجتماعي و ديدار فرزندانم محروم بوده ام ولي در پيشگاه ملت بزرگ ايران و تاريخ مبارزات حق طلبانه آن سرافرازم كه تحليل سياسي ام در بيست و هفت سال قبل مبني بر ناكارآمدي، و تأثير مستقيم موجوديت مجلس خبرگان در نقض حقوق بشر، حاكميت ملي و پايمال نمودن حق تعيين سرنوشت ملت به دست خود صحيح بوده و من عواقب تشكيل اين مجلس را اين چنين پيش بيني نموده بودم.

در ۲۸ آذر ۱۳۵۸ من در تولد دوباره خود بزرگترين آرمان زندگي ام را نيز تجربه كردم:

عشق به سرزمين نياكانم، عشق به خانواده بزرگ ملت ايران، عشق به شرف انساني و عشق به سربلندي ايران و ايراني. عشقي كه به من عمري دوباره بخشيد . پايداري و مبارزه در مقابل استبداد و استبداد زدگي به بالاترين ارزش زندگيم تبديل گرديد . عشقي كه به من توان و قدرت بي كران در عبور سرفرازانه از تونل سر كوب و خفقان حاكمان را بخشيد.
من در بلنداي عشق بزرگ خود به وطنم ايستاده و با سربلندي به گذشته و حال سرنوشت سياسي ام مي نگرم .

من در تولد دوباره خويش اين فرصت را يافتم كه به تاريخ مبارزات پر افتخارملت ايران و دليران وطنم پيوند بخورم . من دركنار زنان و مردان رشيد ايراني كه در مبارزات خود سرفرازانه جان باختند، آموختم كه آزادي و شرف انساني ، گوهر گرانبهايي است كه براي حراست از آن هميشه بايد خطر كرد و خطر كردن يعني عشق ورزيدن به آزادي.

چه مثالي بارزتر از ۱۵ آذر ۱۳۸۵ كه به هنگام آن دانشجويان مبارز و دلاوران خطر كردند چه آسان درهاي دانشگاه تهران گشوده شد و دانشجويان فرياد آزادي سردادند؟

من از دانشجويان آموختم كه هيچ دري نيست كه با خطر كردن و به همت اراده مردم گشوده نگردد . همه درهاي استبداد را مي توان و بايد با خطر كردن گشود . وقتي مي بينيم كه كارگران و زحمت كشان مبارز ، اين پاسداران واقعي شرف انساني با خطر كردن افتخارات بزرگي براي جنبش مدني ايران كسب مي كنند ، غرق در غرور مي شوم . من با نام اسالوها، زندگي را پر از معنا مي يابم.

وقتي كه شير زنان ايران به رغم همه تهديد ها و دشواري ها براي رفع تبعيض و الغاي قوانين زن ستيز خطر مي كنند ، من به وجد مي آيم و دوباره متولد مي شوم.
وقتي مقاومت دليرانه هموطنان آذري ، كرد ، بلوچ ، لر ، تركمن و عرب را كه براي احياي حقوق تاريخي ، فرهنگي ، سياسي و اقتصادي را مشاهده مي كنم از اينكه يك عضو كوچكي از خانواده بزرگ ايراني هستم بر خود مي بالم.

وقتي شجاعت و پايداري روزنامه نگاران و معلمان و پرستاران و ديگر اقشار زحمتكش و پر تلاش جامعه را مي بينم به آينده كشورم اميدوار مي شوم .
من از شعر و تلاش و مبارزه سيمين بهبهاني ها روحيه مي گيرم و سرشار از عشق و اميد مي‌شوم.

من از خطر كردن گنجي و گنجي ها درس ها مي آموزم . ملتي كه خطر كند افتخار مي آفريند و آزادي را در آغوش مي كشد. به بركت اين خطر كردن است كه امروز مبارزات كارگران ، زحمتكشان ، زنان ، دانشجويان ، روزنامه نگاران ، معلمام ، پرستاران و دانشگاهيان به بار نشسته و جنبش مدني ايران پر توان شده است. جنبش مدني ايران بدون توسل به كوچكترين خشونت و صرفاً با پرداخت هزينه خطر كردن آن چنان توانمند و پر صلابت شده كه خواب آشفته دشمنان را به كابوس مبدل كرده است.

مـن وقتي به دسـتاورد هاي بزرگ جـنـبش مدني ايران مي نگرم ، بــا غــرور و افـتـخار مي گويم كه كنگره ملي ايران بي آن كه به سبك سنتي رهبر و طراح مشخصي داشته باشد در دامان مبارزات تاريخي ملت ايران متولد شده و در مسير رشد گام به گام خود به بلوغ مي رسد . اينگونه است كه من به تولد دوباره و چند باره خود شادمانم و در عشق ورزيدن به ملت بزرگ ايران سر از پا نمي شناسم.

من هم صدا با دانشجويان مي گويم  كه دانشگاه زنده است چون دانشجو زنده است و خطر مي كند. همراه با زنان ايران فرياد مي زنم، زنان ايران زنده اند و سرفراز چون خطر مي كنند. كارگران ايران زنده اند چون خطر مي كنند و در سنگر مبارزه هستند. معلمان و پرستاران و روزنامه نگاران ايران زنده اند و در يك كلام تا ايراني خطر مي كند ايران سربلند و زنده است و در مقابل ظلم و ظالم سر فرود نمي آورد.

با آرزو براي آزادي ايران و ايران
عباس امير انتظام

۲۳ آذر ۱۳۸۵
تهران