Please read and publish our respond in the LA time blogs about the Friday prayer leader Ayatollah Ahmad Jannati.
http://latimesblogs.latimes.com/babylonbeyond/2008/11/iran-friday-pra.ht...

Sincerely,
Jaff Sassani

The Islamic Republic of Iran (IRI) policy toward Israel and Jewish around the world
The Islamic Republic of Iran (IRI) was surprised by the outcome of the President elect Obama because he appointed few influential American with Jewish heritage. The IRI and It's supporter of the American with Iranian heritage whom they support the outdated Iranian Government policy toward the Jewish people in America and Israel. The war of word did not started by Israel and Jewish people around the world.
The war started by the founder of the Islamic Republic of Iran Ayatollah Khomeini, and his follower. What you expect from the Jewish people around the world. They should surrender to Hitler Khomeini and his follower or start preparing themselves to avoid another holocaust.
The Jewish people are very peaceful people they are not looking for war with other people on the earth. The Jewish people are smart; because they are smart by making money the looser around the world will hate them because they do not know how to make money.
The Jewish people always thank full to Aryan (Iranian) leader the father of Aryan people thee Cyrus the Great who helped the Jewish people more than few thousand years ago. The hateful Khomeini from the Arab family origin used Iranian people against the Jewish people because of his Arab blood want to destroy Israel just like his forefather did in the beginning of Islam in Saudi Arabia 1400 years ago.
The Iranian people could by destroy on the face of Earth because of the Hitler Khomeini revenge. What we are gaining to be the servant of the Arabs whom they destroyed our country 1400 years ago.
Iranian people like Friday prayer leader Ayatollah Ahmad Jannati and Iranian President Mahmoud Ahmadinejad (if he is not from Sayaid Arab family) are fool by getting the Iranian people mayhem so they can serve the Arab Imperialist whom they destroyed our country under the name of Islam.
Long live the struggle of the Aryan (Iranian) people for freedom and friendship with Israel and Jewish people around the world. Death to Hitler Khomeini and his follower.

Jaff Sassani
From the SKDC
Nov-8-2008

For Peace and People’s Rights in Iran

Evoking a discussion based on your recent letter to the Secretary General of the United Nations

Dear Mr. Amirentezam,

We welcome your recent letter to the Secretary General of the United Nations - and through him to the global community - appealing for peace and rejecting war as an option, as a chance to share with the world the strong desire of the majority of the Iranian people for peace and their innate wisdom of fearing war.

At the same time , we understand your invitation to the Iranian community for comments and suggestions on the contents of that letter as an opportunity of furthering discussion and increasing awareness about questions of war , peace , international laws and norms as well as international cooperation and coexistence, within the Iranian population both at home and abroad; a chance that the varying and sometimes misleading comments made upon the establishment of the much needed Iran Peace Council prove necessary.

First and foremost let us begin by stating our support for your peace-seeking endeavours and applaud you for the courage of once again standing up for what you believe in and deem worthy of taking a risk for.

And second , let us note that no one should mistake our openness to proceed upon a discussion as an indication of lack of unity with all that you stand for.

Nevertheless, please allow us to continue with pointing out briefly some inconsistencies in your letter and to suggest that we must be clearer in what we ask for, in order to be in a better position to work for this and eventually achieve it.

You state that the “Islamic Republic’s system” is structured to revel in crisis and that the regime does not believe in freedom, democracy, peace and the rights and welfare of its people and also that this regime will not hesitate to engage in violence towards other states and peoples. Yet, at the same time, the core of your appeal is for the international community to engage such a regime as you describe in a confidence building process that includes a human rights basket - much like the CSCE (Conference on Security and Cooperation in Europe),
third basket . And perhaps the average Iranian reading such a letter will think that “there we go, the solution is simple after all” and feel yet again a victim when the international community does not implement such a simple solution .

But the solution is not that simple.

Any state existing within the international community and cooperating with other states is to some level party to some of its norms as well as complying with its laws, and does keep up with these to an extent to ensure a basic amount of confidence needed for its continuance.

A confidence crisis such as one currently existing between the Islamic Republic and much of the international community indicates a decrease in the basic confidence equilibrium to the detriment of peaceful coexistence , as also cooperation in an endeavour to overcome this.

This crisis can be an indication of the lasting effects of past negative experience with the respective international actor, a lack of consistency on the part of the actor, failing transparency, an inadequate level of communication of intentions or more likely a combination of these and various other related factors.

In such a case, confidence building measures can certainly be called for.

However, a confidence crisis can also be the result of the fact that a given state is so unable and or unwilling to act within the laws and norms of the international community at any given time, that its actions and intentions may not be trusted. And you describe the Islamic Republic of Iran to be such a state, in your letter.

Here lest some Iranian public officials seek to use this last sentence as a verdict upon your words , let them also read that the statesmen of the Islamic Republic of Iran in fact themselves reflect such a state, through their comments and negations of each other’s actions, agreements and past endeavours as well as in their current numerous inconsistencies in conducting the foreign policy of the country .

Still, in suggesting alternatives we must be wiser than those who are in power and currently seek to engage the world in power politics, giving precedence to this power over national interests and the peaceful coexistence which is necessary to proceed with our debate and development in areas of people’s rights, social progress and prosperity.

If the Islamic Republic is so utterly bent on crisis and the use of violence, and so totally oblivious to international norms and the rights of its own and other peoples, then the given crisis in the confidence level is warranted and any confidence building endeavour would be against the better judgement caused by the given realities.

In such a situation, what are the remaining options? You reject both war and sanctions.

Certainly, experience - clearly proven once again in the case of Iraq - has shown, that in our time war is no option. Some have yet to learn from this experience, but many many more have. And we agree with you - and them - that war is not an option.

Sanctions however, can and must remain an option, in a world where war is no option but neither is silence and appeasement. And in some cases, such as the ANC in South Africa, sanctions have even been supported and effectively called for by those fighting for liberation.

Yet here , we do not want to suggest that the only course before the world community is sanctions. Perhaps the Islamic Republic is not so wholly out of the sphere of influence of various international bodies and actors? And maybe various organs and actors can better ask for and request positive behaviour in the course of discussions than otherwise? How the majority of Iranian activists and specialists view these questions must indeed be put to debate and seriously considered. More seriously and openly , than has been up to now.

Yet here and at the onset of such a debate we wish to note that when making an appeal to the world, we must make ourselves aware of its common concerns as well as ours, and recognize and consider the given realities of the various interests involved while familiarizing ourselves with the opinions of the specialists of each sector, in order for our proposals to be effectively considered and also to avoid our people from believing themselves a victim of the selfishness and uncaring of the world at large.

Dear Mr. Amirentezam,

We could go on from here to give our opinion of what option is more realistic , whether some elements in the Islamic Republic at least can indeed be trusted enough to be engaged in a confidence building process, or if sanctions must realistically be accepted.

But that is not our intention. We do not wish to give an opinion and pretend to close the debate, but rather appeal for more debate, leading to cooperation among ourselves and to a discussion based on the opinions of experts , in order to increase awareness both in ourselves and in others.

We appeal that we go beyond models and limited choices which reflect us as victims.

We appeal that we engage experts and specialists when discussing and considering each area, be this international relations, economics, law, management , industrial development, women’s rights, trade unions, student affairs , medicine, education etc…

We appeal for the awareness that it is time that we go further than personal actions - be these ever so appreciated - and come together and learn to debate, disagree, discuss matters out and come to a consensus.

We appeal that we extend our hands in solidarity to one another… so that the world will see that we are capable and deserving of their reaching their hands out in solidarity to us.

Our letter comes to a close here, and all questions remain open for a respectful , informed discussion, hopefully in the framework of the now active Iran Peace Council. In such a discussion , each of us will gladly participate

In solidarity and with great respect,

Aseman Moghadam, Nima Nasserabadi, Reza Azizi Nejad, Shiva Nojo

درود بر شما و همه ي رهروان راستين دكتر مصدق و جبهه ي ملي پر افتخار ايران...از اقدام شما خرسندم و آن را تاييد مي نمايم...در راه آزادي و پيوند سياسي خود كه با زنده يادان دكتر مصدق و مهندس بازرگان بستيد ثابت قدم باشيد...با سپاس

استاد عزیز
فکر میکنم مصاحبه اخیر بان کیمون در مورد ایران در پاسخ به درخواست شما بود .که از مردم خواستید در صورت هم عقیده بودن با شما در حمایت از گفتارتان نامه تان را با ایمیلهای شخصی خود هزاران بار به آدرس ریاست سازمان در جلوگیری از جنگی تحمیلی دیگر بر مردم ایران sendگنند.

s.soghrati@yahoo.com

من از تمام گفته های شما دفاع می کنم

ای کاش روش حمایت از شما در برابر سازمان ملل را نیز می گفتید.
یعنی اینکه ما چگونه می توانیم به آقای رییس ایمیل بزنیم.

خورشید عمرت تابنده باد.

آقای امیر انتظام
دوستان شما در نهضت آزادی حرف شما را میخوانند که انتظار دارید رییس سازمان ملل بخواند؟
راستی به نظر شما نقش آقای ابراهیم یزدی در مشکلات امروز را چقدر میدانید؟
جابجایی خود را با ایشان به اتهام جاسوسی در این 28 سال زندان چگونه برای خود حل کرده اید؟
یا هنوز خود را نهضتی میدانید؟ چرا؟

با درود به‌ اسوه‌ مقاومت ملی
از شما پشتیبانی میکنیم.
سید محسن خاتمی

تلاش شما برای نجات کشور از ویرانی , جنگ و خونریزی قابل ستایش است .
بنظر من هر کس به سهم خود وظیفه دارد به هر صورتی که صلاح میداند جلوی این ویرانی و نابودی را بگیرد و از این طریق درد و رنج مدوام را برای آیندگان کم کند...
ولی چون در داستانهای گذشته گفته اند دده ای( فردی ترسناک) بچه ای را بغل کرده و بچه در بغل او بی وقفه گریه و بیقراری میکرد .....
رهگذری همچون شما مسؤل متوجه گریه بچه و تلاش دده برای ساکت کردن آن دو را می بیند و به دده میگوید : برای ساکت کردن بچه , بچه را رها کرده , زمین بگذار و از او دور شو تا بچه ساکت شود ....
دده این چنین میکند و بچه ساکت میشود .
با تعجب , دده از رهگذر می پرسد: چه شد؟ من که قصدی بدی نداشتم.
رهگذر میگوید: بچه از خودت می ترسید !....

حالا فکر میکنم اگر جامعه بین المللی که بیشتر از همه پیگیر خواستهای و منافع کشورهای قدرتمند و بعضا زورگو هستند دست از حمایت و پشتیبانی از دولت ایران بردارند مردم در یک چشم به زدن میتوانند سرنوشت خود را تغییر داده و کاری کنند کارستان
اینطور نیست؟

در رابطه با نامه به فرماندار کالیفرنیا
فکر نمیکنید این نامه علنی از طرف شما که سالها به اتهام جاسوسی برای آمریکا زندانی بوده و روی شما خواه ناخواه حساسیت بیشتری وجود دارد جلوه و تاثیری خوبی نزد مردم ایران و فعالان سیاسی آزادیخواه آن نداشته و ندارد؟
ضمنا بدور از آن سابقه و اتهام و گذشته و توقعی که از شما در مورد چراغ خانه و محروم بودن به مسجد میرود , بعنوان یک کارشناس , فکر نمیکنید دلیل این آتش سوزیها و طوفانهای شبیه به «آیک» که این روزها تگزاس را نیز دچار وحشت کرده , آزمایشات و تحقیقات خود آمریکاست ؟ که مثلا در یک قلمش با تحقیقات و آزمایشات برای کنترل و جابجا کردن ابرها و هدایت آنها به نقاط مورد نظر توسط تاباندن لیزر از طریق ماهواره ها در حال آزمایش هستند؟

بعنوان یک شهروند ایرانی
یک سؤال داشتم
همانطور که میدانید ریشه انحراف انقلاب و ماجرای اشعال سفارت و اسناد آن که کمک کرد تا اسب آقایان این چنین زین شود هنوز حل نشده , جدیدا آقای عبدی بعنوان یکی از دانشجویان خط امام سابق در جلسه‌ هفتگی کانون زندانيان سياسی قبل از انقلاب به نقل از ایسنا ضمن دفاع از اشعال سفارت بعنوان یک جریان پوپولیستی , دادگاه شما را یکی از بهترین دادگاه های بعد از انقلاب ذکر کرده اند
خبر:
به گزارش خبرنگار گروه تاريخ ايسنا، در اين جلسه اعضای کانون به طرح پرسش‌هايی پرداختند و عباس عبدی به اين پرسش‌ها پاسخ گفت.

وی درباره اشغال سفارت آمريکا و قبول داشتن کار خود در آن مقطع گفت: اولين چيزی که به ذهنم می‌آيد، کلمه‌ی اشتباه است؛ اين کلمه در سياست بسيار دقيق است، در سياست کلمه‌ای به اسم اشتباه به آن معنايی که معمول است، نداريم. ممکن است اتفاقی رخ دهد و در کوتاه مدت و ميان مدت و بلند مدت آثار متفاوتی داشته باشد. عمل سياسی با عمل علمی فرق دارد؛ عمل سياسی مثل طبابت نيست بلکه حس و کنشی است که جمع پيدا می‌کند؛ عمل سياسی محصول درک عمومی است و چندان محصول عمل عقلانی نيست. برخی جنبش‌های مسلحانه دهه‌ی ۴۰ مشکل‌دار است اما امروز که می‌بينيم آن افراد راه حل ديگری به ذهن‌شان نمی‌رسيد، اشغال سفارت نيز از جمله همين موارد است اما به‌طور مشخص من از آن قضيه دفاع می‌کنم. امروز همه می‌گويند مشکل ما با آمريکا مربوط به اشغال سفارت است؛ در حالی که اصلا چنين نيست، کلاسيک‌ترين رييس‌جمهور آمريکا، ريگان است که او نيز در زمان جنگ می‌خواهد مساله‌ ايران را حل کند اما ايران نمی‌پذيرد. اينکه می‌گويند مساله‌ی اشغال سفارت، ايران را در زمان جنگ در بعضی جهات تضعيف کرد، درست نيست؛ بايد در نظر داشت که در بعضی جهات نيز ايران را تقويت کرد. اما اگر کسی بخواهد اشغال سفارت را تعميم دهد و بگويد امروز هم همان کار را بايد کرد، اشتباه است و اگر بخواهيم با معيارهای امروز عمل آن روز را بررسی کنيم نيز اشتباه است. امروز موضع‌گيری‌ها درباره اشغال سفارت، سياسی است؛ اگر اين موضوع از واقعه سياسی خارج و به واقعه تاريخی تبديل شود، اين نگاه‌ها نسبت به آن وجود نخواهد داشت.

وی درباره کشف اسناد در سفارت آمريکا و فهرست برخی افراد در اين اسناد و آشکار نشدن برخی اسامی موجود گفت: من خودم در بخش اسناد نبودم و نمی‌توانم به آن پاسخ بدهم؛ اشکال حرکت‌های پوپوليستی اين است که وقتی راه می‌افتد، موجی است که آدم‌ها را می‌برد؛ اشغال سفارت نيز اين مشخصه را دارد. ابتدا به نظر مثبت می‌آمد خيلی‌ها معتقدند مساله‌ی اشغال سفارت اگر يک ماهه تمام می‌شد، منافع زيادی داشت اما مشکل اينجاست که پايه‌های آن واقعه، در جايی بود که نمی‌شد يک ماهه آن را فيصله داد.

عبدی گفت: امروز چيزی از آن اسناد نيست که عنوان نشده باشد و اينگونه نيست که عامدانه بخواهند هر کسی را که در نظر داشتند، با آن اسناد خراب کنند؛ اگر قرار بود کسی را خراب کنند، آقای بازرگان و يزدی به آقای اميرانتظام اولويت داشتند.

عبدی گفت: دادگاه آقای اميرانتظام جزو دادگاه‌های خوب بعد از انقلاب بود؛ وکيل داشت و آزاد هم بوده است. آنها مشکل‌شان اين است که جواب اسناد را نمی‌دهند؛ آقای بنی‌صدر هم همين مشکل را دارد، برای بعضی‌ها که امروز اسنادش بيرون می‌آيد، ديگر آن فضا وجود ندارد اما آن زمان در فضای انگ‌زنی ارائه بعضی از اسناد معنای ديگری می‌داد.

نه بعنوان یک قاضی , بلکه بعنوان یک شهروند علاقمند و کنجکاو , میخواهم یکبار دیگر بدانم آیا واقعا شما در دولت موقت و یا قبل از آن جاسوس ( بعنوان عمل آگاهانه و مجرمانه ) بوده اید؟ یا نه؟
قضییه جواب به آن اسناد چیست؟
آقای امیرانتظام !
آیا به همان دلیل نیست که هنوز هم گوشه ی چشمی بخارج برای حل مشکلات کشور دارید؟ و گرنه ....
با تشکر از جواب شما

با سلام
سؤالی داشتم
آیا محتوای این نامه , جواب به چه باید کرد امروز ماست؟
یعنی ما باید همچنان منتظر اقدامات سازمان ملل و رییس انتخابی آن باشیم؟
یعنی فکر میکنید آنها دلشان بحال ما تابحال سوخته یا میسوزد ؟
آیا فکر میکنید آنها که شما برایشان نامه پرتاب کرده اید - برای مثال - واقعا دلشان بحال مثلا ترس و وحشت دایمی و احساس حقارت مردم عراق و یا آوارگی مردم افغانستان سوخته که امیدوارید برای ما بسوزد؟
فکر میکنید مردم ما تافته ی جدا بافته ای از دیگر مردم محروم در دیگر کشورهای تحت ظلم هستند؟
نوشته اید :
عالیجناب، مردم ایران که قربانی سیاست های ماجراجویانه، جاه طلبانه، خودسرانه، خشونت بار، جنگ طلبانه و غیر انسانی این نظام هستند در صف مقدم مبارزه برای تغییر رفتار این نظام قرار دارند.(پایان نقل قول)
کجا؟ کدام صف؟ کدام خط مقدم؟
چرا سیگنال اشتباه؟
مردم ما هنوز اجازه نفس کشیدن و ابراز نظر ندارند چه برسد به داخل صف شدن و رسیدن بخط مقدم
مشاور رییس جمهورش نظر خودش را گفته ببینید چه بلایی بر سرش آورده اند , کدام مردم ؟
روشنفکران ما نیز که قربانشان بروم!!
در موقع شکار اختلافاتشان گل میکند و سلایقشان عمده میشود و میزنند به صحرای کربلا !
هنوز بعد از سی سال نتوانسته اند به این نتیجه برسند که در انتخاباتی که انتصابیست باید شرکت کرد یا نباید شرکت کرد !!
بنظر من بهتر است جناب امیر انتظام سر بلندگو و نامه ها را به طرف خود مردم ( بقول سهراب سپهری خواب ) خودمان بگیرید و بگویید بیدار شوید , از خواب گران خواب گران خواب گران خیز - و قدم بقدم زحمت مختصری کشیده و به داخل صف آینده بیایید و با عدم امکان زین کردن اسب قدرت ( قدرت بی دنده و ترمز و فرمان و غیر جوابگو) سعی کنید دست روی زانوی خود گذاشته و بلند شوید ....
بقول سهراب سپهری:
کفشهایم کو؟ چه کسی بود صدا زد سهراب؟
مادرم در خواب است ...... و شاید همه مردم شهر ...( سهراب سپهری)
باید امشب بروم ....
احتمالا شب قدر بود
به هر حال خدا بزرگ است و تا بحال که همه ظلمها را در نهایت بدون کاتالیزور و با کاتالیزور نابود کرده انشالله از این به بعد هم , همین خواهد کرد ..
فقط شما بفکر بعد از رفتن طلم و ساختن بعد از آن باشید تا دوباره در هرج و مرج بعد از آن خلا , استبدادی دیگر به من و شما و دیگران و آیندگان - به شکل و شمایلی دیگر فریب - تحمیل نشود .
به همین دلیل امیدوارم در این فرصتی که برای شما - توسط دوستان صدیق خود - فراهم شده بتوانید ضمن انتقال تجربیات گذشته خود به مردم , آنها را برای روزهای تصمیم گیری شبهای بلند قدر یاری رسانید
با تشکر و امید سلامتی و طول و عرض عمر جنابعالی
امید بهروزی

قربانت گردم
در جایی خواندم,کلامی که به زنجیر کشیده شود کلام مخوفی است.استحکام خارایی وش فلان جمله مشهور جیزی نیست مگر تراکمی که از یک استبداد حاصل میشود.ستمگری نویسنده را ناگزیر از محدود ساختن قطر کتاب می کند که این خود موحب میشود توده های بیشتری و با سرعت آنرا بخوانند و همین باعث افزون شدن و تحکیم وحدت نیروی مردم میگردد.هر چه بسط کلام کمتر شود سختی ضربت سخن بیشتر خواهد شد.آنکه دست و پا و زبانش بریده,با دست و پا و زبان کوتاه شده فکر و عمل می کند,شرافت یک قلب بزرگ که در راه عدالت و حقیقت در هم فشرده شود,صاعقه ایجاد می کند.اینگونه طغیان های صدق و صفا گر چه شوریده و زیبا است اما در خور طبایع ناچیز نیستند, بیداری وجدان عظمت جان می خواهد. شما جان شیفته ما هستید به مصداق آنچه از دل بر آید بر دل نشیند نوشته زیبایتان بر دل همه ما ایرانیان نشست با همه جانمان و روحمان از این نامه حمایت میکنیم. همواره سبز و پایدار باشید.

آقای امیر انتظام گرامی سلام بر شما!
من بدون اینکه بخواهم وارد تحلیل اوضاع ایران و جهان شوم و منطقه طاعون زده پیرامون ایران را یادآوری کنم که شما خودتان نیک آنرا میدانید . اجمالا به شما مبارز گرامی درود میگویم و قصد گفتن موضوعی را دارم که احتمالا امروز عجیب بنظر می رسد اما علیرغم این لازم میدانم به اطلاع شما انسان گرامی برسانم که چشم انداز عملی راهکار و چاره ایران ، تبدیل و هدایت تمام حرکتها و جنبشهای موجود به جنبش عمومی ، فراگیر و سراسری یه جنبش حقوق بشر است . بن بست سیاسی ، حاکم شدن روحیه ی لاقیدی و تنبلی در سطح جامعه و در پی آن نوعی بیزاری از فعالیت سیاسی شرایط کنونی را بسیار بغرنج ساخته است و احزاب سیاسی را به حاشیه جامعه رانده است ، از همین رو نیز جامعه ایران به راه حل سیاسی نه ، بلکه به جنبشی نیاز دارد که همه خود را در آن تبلور یافته قلمداد کنند و از سوی دیگر وادار ساختن حامیان پنهان و علنی جمهوری اسلامی در سطح جهان به قطع حمایت از رژیم میباشد که باز جنبش حقوق بشر میتواند چنین رسالتی به آنان تحمیل سازد . بنابراین تکرار میکنم آینده و نجات ایران در چشم انداز جنبش حقوق بشر قابل تصور است و اما شروع این جرقه از سوی شما پروسه این جنبش را میتواند کارآمد و منسجم تر و سریع تر سازد . آینده ایران و حتی منطقه در اتخاذ این راهکار رقم خواهد خورد و بدون اغراق لازم است اعلام کنم که هیچ حزبی و جریانی در شرایط فعلی ظرفیت شخصیت شما را دارا نمی باشد و فاقد توان لازم برای برهم زدن توازن قوا میباشد . شما تنها شخصیتی هستید که میتوانید فرا حزبی و گروهی ، آینده ایران را با کمترین هزینه در مسیر روشن و انسانی رقم بزنید چرا که در ایران خشم و نفرت سراسر پیکر جامعه را فراگرفته است ، اختلاف احزاب و مطالبات اقوام ، شکافی عظیم در صفوف جامعه ایجاد کرده و پیرامون ایران را جوامعی احاطه کرده اند که کارشان تولید نفرت و اعمال خلاف معیارهای انسانی است .
واقعیت جامعه ایران بیانگر این است که هیچ جنبشی و جریان سیاسی در ایران توان بحرکت در آوردن جامعه را نخواهد داشت و آنان امتحان خود را پس داده اند و زمان آنان به پایان رسیده است چرا که دنیا دگرگون شده است . اگر اتفاقی صورت پذیرد به شورش کور و آنارشیسم ختم خواهد شد . برای اینکه بتوان تمام توان سراسری ایران را بسیج کرد روی آوردن به راه حلهای سیاسی و حزبی در شرایط فعلی کارساز نخواهد بود تنها عنصری که توان پیوند دادن آرزوها و خواستهای سراسری ایران را دارد جنبش حقوق بشر است اعلام جنبش حقوق بشر از طرف شما ، ایران و تمام نیروها را بحرکت در خواهد آورد . دلیل نوشتن این چند سطر اینست که شما در موقعیت نلسون ماندلا ی ایران هستید و شما میتوانید .بخشی از بشریت را از دامچاله به مسیری ارزشمند سوق دهید و در پایان لازم یادآوری کنم که اینجانب وابسته به هیچ جریان سیاسی نیستم و صرفا بعنوان فعال حقوق بشر در حد توان خود فعالیت میکنم
با نثار احترامات خود به شما
وبلاگ بنیاد حقوق بشر

پایداری اَقای امیر انظام بر باورهایشان قابل تحسین است و میتوان درک کرد چه بهای سنگینی بخاطرش پرداخته اند. منتها چه غم انگیز است که این باورها، پس از ۲۹ سال زندانی بودن ایشان و ۳۰ سال جنایات روزمره رژیم اسلامی، این گمان را هم در بر دارد که رفتار این سیستم واپس گرا تغییر پذیر است. متاسفانه بنظر میرسد که ایشان چنان در بند این رویای "تغییر رفتار" گرفتارند که در نامه خود به اَقای بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل، این باور را بدون ارائه هیچ شاهدی به مردم ایران هم نسبت داده و نوشته اند که:

"عالیجناب، مردم ایران که قربانی سیاست های ماجراجویانه، جاه طلبانه، خودسرانه، خشونت بار، جنگ طلبانه و غیر انسانی این نظام هستند در صف مقدم مبارزه برای تغییر رفتار این نظام قرار دارند."

اقای امیر انتظام: اَنچه رژیم اسلامی میکند حاصل خواست و تسلط یک فرد و یا گروهی که بر خلاف سیاست های رژیم عمل کند نیست که شما قادر به تغییرش باشید. تمام جنایات رژیم اسلامی از زندان، شکنجه، قطع اعضای بدن، سنگسار، ستم مضاعف بر زنان، اقلیت های مذهبی و قومی و غیره تماما قانونی و نص صریح قانون اساسی و ملحقات اَن و در صدر همه قانون مجازات اسلامیست که مطابق ماده چهار قانون اساسی عملا پاسدار انطباق قوانین اساسی با قوائد و اصول اسلامیست. کلیه جناح های رژیم و منجمله جناح به اصطلاح "اصلاح طلب" که احتمالا چشم امید شما به اَنست التزام خود را عملا به این قوانین به اثبات رسانده اند. به باور من، فعالان حقوق بشر و سیاسی در ایران و بسیاری از مردم ایران در تلاش دستیابی به یک دموکراسی سکولار در ایران هستند و تحقق این خواست در قدم اول با بر چیده شدن بساط حکومت اسلامی ممکن است نه با تغییر رفتار اَن. ا

کدام یک از این اصلاح طلبان خواستار استقلال قانون اساسی از قانون جزا شده است؟ راه حل شما، التزام رژیم بر قبول کنوانسیون های بین المللی را طلب میکند. احتیاج به تلاش شما برای اینکار نیست. رژیم اسلامی اکثر کنوانسیون های بین المللی را پذیرفته است. بعنوان مثال کنوانسیون منع شکنجه از طرف این رژیم پذیرفته شده و رژیم اسلامی مدعی است که شکنجه نمیکند. اَنچه میکند و با افتخار هم اَنرا اعلام میکند تعزیر است. شما اگر بر خلاف قوانین اسلامی تعریف شده توسط این رژیم رفتار کنید باید اصلاح شوید. برای اصلاح است که شما به زندان میافتید، برای اصلاح و درس گرفتن است که ابتدا انگشت شما را میبرند، بعد پای چپتان و بعد راست و سپس چشمتان را در میاورند. سنگسار برای عبرت سایرین و ارشاد اَنهاست. و تمامی اینها در متمم قانون اساسی، قانون جزا اَمده است. اَیا هرگز از زبان هیچ یک از اَنانی که شما چشم امید به تغییر رفتارشان بسته اید در مخالفتی هر چند کم مایه در بکار گیری قانون جزا شنیده اید.

رفتار رژیم اسلامی بر اساس ساختار قدرت سیاسی، ایدئولوژیک اَن، دخالت دین در دولت، صدور انقلاب اسلامی و تسلط کامل بر منابع مالی مملکت شکل گرفته است. هر نوع تغییری در این زیر بنا باعث فرو ریختن کل سیستم خواهد شد و از اینرو هم هست که هیچ کدام از جناح ها بدنبالش نیستند. بخشی از رژیم خواهان تغییرات ظاهری است تا راحت تر و سریع تر مورد پذیرش کامل جامعه جهانی قرار گیرد و منافع مالی دول غرب را با موجودیت خویش گره زده و از اینرو حاکمیت خویش را تثبیت نماید. همان چیزی که جناح احمدی نژاد با قلدری و قدر قدرتی دنبال میکند و بسیار موفق تر از دیگران هم در باج گرفتن از غرب بوده است. تحلیل شما از این مجموعه پیچیده این است که باور ها و عملکرد های این رژیم ناشی از "ماجراجوئی" است و در این رابطه نوشته اید که:

"این حکومت به آزادی، دموکراسی، صلح و حق تعیین سرنوشت ملت خود هیچ اعتقادی ندارد و به همین دلیل هیچ نگرانی و دغدغه ای در مقابل مشکلات اقتصادی، امنیت روانی و مادی آن ها ندارد. و به راحتی حاضر است که کل مردم ایران را قربانی ماجراجویی خود کند."

اَقای امیر انتظام، سرکوب اَزادیها و عدم توجه به مسائل مالی مردم ناشی از "ماجراجوئی" نیست. این سرکوب ها برای بقا و دوام سیستمی است که اکثریتی از مردم ایران به آَن "نه" گفته اند و از ایدئولوژی سرچشمه میگیرد که بنای "اصلاح" را بر حذف فیزیکی میگذارد. از همه مهمتر این سرکوبها در جهت سلطه کامل بر منابع مملکت ما و در خدمت غارت و چپاول نهادهای وابسته به رژیمی است که از گور تاریخ سر برون اَورده و میداند که شانس دیگری هرگز نصیبش نخواهد شد.

اگر منافع مالی کمپانیهای بزرگ دنیا و دولتهای غربی که نمایندگان سیاسی این کمپانیها هستند با منافع رژیم اسلامی گره بخورد، موانع سر راه کسانی که بدنبال یک دموکراسی سکولار در ایران هستند دو صد چندان خواهد شد. اَیا شما مایلید که در نهاد مالی که که در اَن سرمایه گزاری کرده اید تلاطم بنیادی صورت گیرد؟ و اگر امکانش را داشتید با تمام قوا از ایجاد چنین تلاطمی جلوگیری نمیکردید؟

تحریم هوشمندانه رژیم اسلامی دقیقا بر همین اساس است که به جای ایجاد ارتباط و کمک به این رژیم و توانمند کردن اَن، نهادهای سرکوب و مالی رژیم تحت فشار قرار گیرند تا مردم در جنگ خود با این رژیم که بر بنیاد نافرمانی مدنی استوار است توانمند شوند. تحریم های هوشمندانه همانطور که در نوشته های متعددی توضیح داده شده است، مبنای حقوق بشری دارد و تنها نهادهای سرکوب و مالی رژیم اسلامی را هدف قرار میدهد بیش از ۶۰ در صد اقتصاد ایران تحت کنترل کامل بنیادها و نهادهائی است که تنها به ولی فقیه پاسخگو هستند [۳]. شما بدون توجه با ماهیت تحریم های هوشمندانه همان حرف حامیان و لابی گران رژیم را تکرار میکنید که تحریم ولو نوع هشیارانه اَن بر مردم فشار میاورد و در نامه خود نوشته اید:

"تشدید تحریم ها حتی به صورت هوشمندانه درد و رنج مردم ایران را بخاطر ایجاد محدودیت در حوزه های اقتصادی و تقویت باندهای قاچاق کالای دولتی و افزایش رانت خواری و تورم و بیکاری و ایجاد محدودیت در تهیه کالا و مایحتاج عمومی بتدریج و گام به گام ملت ایران را در گورهای دسته جمعی دفن خواهد نمود."

اَیا عدم فروش اسلحه و مهمات و وسائل جاسوسی و غیره به سپاه پاسداران، سپاه قدس، بسیچ و نیروهای سرکوب بر مردم ایران فشار میاورد؟

اَیا تحریم بانک هائی که مستقیما در جهت ایجاد امکانات مالی برای سپاه قدس و حزب اله کار میکنند برای مردم تورم و بیکاری ایجاد میکند؟

اَیا جلوگیری از سفر مسئولان این نهادها به خارج کشور، باندهای قاچاق را تقویت میکند و فشاری بر مردم ایجاد میکند؟

اَیا قرار دادن سپاه پاسداران در لیست تروریست ها مردم ایران را ناراحت خواهد ساخت؟

تحریم هائی که امریکا با کمک اروپا اعمال کرده و یا در صدد ایجاد است، مربوط به یکی دو سال گذشته است. بیکاری، تورم و فقر اقتصادی مسئله ایست که مردم ما سالهاست با اَن دست به گریبان هستند و تماما ناشی از سیاست هات اقتصادی رژیم، سلطه بنیادها و غارت و چپاول دست اندرکاران رژیم و بخش مرفهی است که با رژیم همکاری میکنند. در تمام دورانی که رژیم اسلامی تحت تحریم امریکا قرار داشت، تمام اروپا با رژیم اسلامی به داد وستد مشغول بودند و هنوز هم به میزان زیاد هستند. در همان دوران کمپانیهای امریکائی نیز از طریق نهادهای وابسته به خود با رژیم اسلامی معامله میکردند تا حدی که جنرال الکتریک و هالی برتون تا دوسال قبل در تهران دفتر داشتند. در مرتبط کردن وضعیت بد اقتصادی مردم به تحریم ها، هیچ گونه واقعیتی وجود ندارد.

شما با این برخورد غیر واقع بینانه و قرار دادن تحریم در کنار جنگ، صلح با رژیم اسلامی را بعنوان تنها گزینه پیشنهاد کرده اید و اینکه این امر به مردم ایران در مدیریت بحران کمک خواهد کرد. شما نوشته اید:

"پس اگر، نه جنگ و نه تحریم نمی تواند موجب تغییر رفتار نظام جمهوری اسلامی در پرهیز از ماجراجویی و تطبیق خود با الزامات صلح و امنیت بین المللی گردد، تنها گزینه ممکن، کمک به مردم ایران در مدیریت بحران و خروج از بن بست فعلی می باشد."

و سپس برای تحقق این طرح "مدیریت بحران" تقاضا کرده اید که :

"عالیجناب، تقاضای من (ما) از جنابعالی بسیار ساده و در عین حال فوق العاده مهم است. به عنوان مصداق اعتماد سازی در پرونده هسته ای و برای اینکه امکان کنترل و نظارت واقعی بر فعالیت های هسته ای ایران ممکن باشد از جمهوری اسلامی بخواهید که تمامی کنوانسیون های پایه ای حقوق بشر، کنوانسیون های منع شکنجه، کنوانسیون الغاء کلیه اشکال تبعیض از زنان، و اساسنامه دیوان بین المللی کیفری را پذیرفته و به آن عمل کند. و جامعه جهانی نیز با تمام امکانات بر عملکرد نظام در رعایت حقوق بشر، و منجمله میثاق حقوق مدنی و سیاسی، و پروتکل های اختیاری آن نظارت کند. رعایت کامل موازین، استاندارها و الزامات حقوق بشری در ایران کلید حل بحران هسته ای و سایر بحران ها در منطقه است."

اَقای امیر انتظام، طرح پیشنهادی شما را سازمان ملل و سایر نهادهای دیگر بین المللی از بدو تاسیس رژیم ظلم اسلامی بدون کوچکتری اثری اجرا کرده اند. هر سال از جانب سازمان ملل، نهادهای حقوق بشر بین المللی، اتحادیه اروپا، و وزارت امور خارجه امریکا گزارشات بسیار جامعی در زمینه نقض حقوق بشر در ایران منتشر شده و از رژیم اسلامی خواسته شده است که از معیارهای بین المللی و کنوانسیون ها تبعیت کند. رژیم اسلامی هم با ندیده گرفتن این درخواست ها و بر اساس تعابیر خاص خود به اَدم کشی هایش ادامه داده است. دلیل هم این بوده است که در صورت عدم پذیرش این درخواست ها تنبیهی برای رژیم اسلامی در نظر گرفته نشده و ارتباطات و معاملات غرب با این رژیم مشروط به پذیرش این خواست ها نبوده است. حدود ۶ ماه پیش اتحادیه اروپا یکی از بهترین و جامع ترین گزارشات را در مورد نقض حقوق بشر در ایران منتشر کرد و کماکان خواستار توقف اَنها شد. منتها در همان روزها چهار کمپانی اَلمانی، ایتالیائی، فرانسوی و یونانی مذاکرات جدیدی را برای عقد قرار داد های مالی با رژیم اسلامی اَغاز کردند. این درخواست ها و گزارشات تنها برای حفظ ظاهر و در واقع پوشاندن عدم توجه عملی اَنها به نقض حقوق بشر در ایران بوده است.

اینروزها حامیان و لابی گران رژیم هم برای اینکه پوششی برای تلاش های خود بیابند، همه مدافع حقوق بشر شده اند. به تجربه دریافته اند که بهترین تاکتیک برای لوث کردن نقض حقوق بشر درایران بسنده کردن به گزارش در مورد اَنست. اینروزها یکی از فعال ترین لابی گران رژیم، سازمان نیاک، که از بدو تاسیسش بدنبال ایجاد ارتباط بدون و قید و شرط دنیا با رژیم اسلامی است و تا چند ماه پیش کوچکترین اشاره ای به نقض حقوق بشر در ایران نکرده است، به خیل دیگر گزارش گران نقض حقوق بشر اضافه شده و در سایت خود در صدد است که اَبروی از دست داده خود را با پخش اعلامیه های سازمان عفو بین الملل بدست اَورد. منتها بنظر اَنها اَدم کشی های رژیم نباید کوچکترین اثری در مناسبات دنیا با این رژیم داشته باشد. اَنها میخواهند چین دومی ایجاد کنند که کماکان اعدام و شکنجه میکند، تمام نهاد های حقوق بشری و دنیای غرب هم اَنها را محکوم میکنند منتها ارتباطات و معاملات با اَن بدون کوچکترین وقفه ای ادامه دارد.

تحریم های هوشمندانه بر اساس همین واقعیت شکل گرفت که جباران تاریخ با خواهش و پیشنهاد، تن به معیارهای انسانی نمیدهند. تنها، تحت فشار هائی با برنامه و دراز مدت است که ممکن است بتوان نتایجی مثبت بدست اَورد. برای چالش رژیم، کاهش و حذف این فشارها باید مشروط به تحقق یک مجموعه از مطالبات حقوق بشر باشد و پیش شرط هر نوع ارتباطی با رژیم اسلامی قرار گیرد. بجای پرداختن به این بازی چندش اَور که ساخت حامیان و لابی گران رژیم است و از این واقعیت که جنگ با ملت ایران بد است صلح با رژیم اسلامی را نتیجه میگیرد، باید هر نوع جنگی با مردم ایران و هر نوع صلحی با رژیم اسلامی را محکوم نمود. در این راستاست که تحریم رژیم اسلامی تا زمانیکه نقض حقوق بشر در ایران متوقف نشده است باید ادامه یابد.

بعنوان اولین قدم، تلاش شما و همه کسانی که دل در گرو ایرانی سکولار و آزاد دارند میتواند در این جهت باشد که شرط اَزادی زندانیان سیاسی در کنار شرط تعلیق غنی سازی قرار گیرد و تا تحقق اَن تحریم های هوشمندانه ادامه یابد. این امر هم با خواهش و تمنا از سازمان ملل و یا دول غربی امکان پذیر نیست. ایرانیان برون مرز با مدد اَزادی خواهان درون مرز باید بتوانند با سازمان دهی، تشکیل بلوک های سیاسی فعال در کشور های مورد اقامت خود و جلب حمایت مردم، نهادهای مدنی، اتحادیه های کارگری، تشکلات زنان، هنرمندان و غیره و با استفاده از قدرت رای اَنها این خواست انسانی را به دول غربی تحمیل نمایند. شما و همه زندانیان سیاسی با حمایت از این برنامه میتوانید به شعار توخالی "زندانی سیاسی اَزاد باید گردد" در پای اعلامیه ها پایان داده و با تلاش برای اینکه اَزادی زندانیان سیاسی پیش ّشرط هر نوع ارتباطی با رژیم اسلامی قرار گیرد، به این شعار جنبه عملی و ملموس ببخشید. میتوان به این وا قعیت توجه داد که اَزادی زندانیان سیاسی که به معنای پذیرش مخالفان و دگر اندیشان است با مرگ رژیم توام خواهد بود و نتیجتا مورد قبول رژیم واقع نخواهد شد. دول سود جوی غربی هم با توجه به همین مطلب است که نمیخواهند با طرح عملی حقوق بشر، سازش با رژیم و پذیرش اَنرا تعلیق به محال کنند. منتها در بدترین حالت ممکن، حداقل دست اَوردی که چنین تلاش همه جانبه ای خواهد داشت این خواهد بود که ایرانیان مخالف رژیم در برون مرز تلاشهای خود را به حول یک خواست انسانی تعریف کنند و در تمام صحنه های بین المللی و انظار عمومی دنیا به شناخت و اعتباری که فاقد آن هستند دست یابند. بهترین بازتاب چنین جنبشی برای اَزادی زندانیان سیاسی، در درون ایران خواهد بود. فعالان و کوشندگان جان بر کف ما در درون سیاه چالهای رژیم اسلامی برای اولین بار خواهند دید که ما خارجه نشنینان بجای هلهله برای تلاششان و یا عزاداری در جان باختنشان، مسئله اَنها را و خواست اَزادی اَنان را در سراسر گیتی سر داده و در تلاشیم تا اَنرا بصورت بخشی از معادلات سیاسی دنیا در اَوریم و از اینرو است که دیگر خود را تنها نخواهند دید. ناراضیان خانه نشین نیز در ایران، از منظر دیگری به کل جنبش سیاسی ایران خواهد نگریست.

حال فقط تصور کنید که ما اگر در طی این تلاش، بتوانیم در هر حدی، دول غربی را هم وادار به این کنیم که تا زندانی سیاسی در ایران هست به این رژیم نه بگویند و برایش مشروعیتی قائل نباشد، چه تحول بزرگی در ایران ایجاد خواهد شد. اَنگاه اَزادی خواهان ما در ستیز با رژیم ملایان در ایران به ارزیابی های جدید و امیدوار کننده ای از توازن قوای خود با دشمنشان دست خواهند یافت. اَنها علاوه بر رژیمی خونخوار، با همه سود جویان غرب نیز که در باز سازی نیروهای این سیستم دست داشته اند در مصاف بوده اند و علیرغم این اجازه نداده اند که این سیستم سرکوب گر تثبیت گردد. زمانی که ببینند بخشی از جامعه جهانی نه تنها به دشمنشان کمک نمیکند بلکه هر نوع ارتباطی را با اَن به اَزادی زندانیان سیاسی مشروط کرده است، اَنوقت خود را در مصاف با این دشمن بسیار توانمندتر خواهند دید. چنین شرایطی دور نمای امیدوار کننده ای را نه تنها برای فعالان سیاسی و حقوق بشر بلکه برای همه اَزادی خواهان غیر فعال ایران ایجاد خواهد کرد و به گسترش اَن جنبش فراگیری که بتواند بنیاد ستم را از ایران زمین برکند مدد خواهد رساند.

سرور گرامي أقاي مهندس امیر انتظام
با شناختی که از شما دارم،با اطمینان می توانم اظهار کنم که وادار کردن رژیم جمهوری اسلامی به اجرای اصول حقوق بشر در کشورمان می تواند بهترین راه حل برای رسیدن به دموکراسی، عدالت اجتماعی وخاتمه دادن به وضع بغرنج کنونی باشد.
اراذتمندامیر هوشنگ آریان پور

با درود به شما قهرمان وسمبل آزادی
هر اقدام وحرکتی که در جهت رهائی ورساندن صدای ملت ایران باشد مطمئن باشید که ار طرف دوستداران وطن بی پاسخ نخواهد ماند.من باید بگویم که شما مظهر ونمونه یک ایرانی واقعی هستید بقول معروف کلاهم را به احترامتان از سر بر میدارم.بدانید که همیشه وهمه جا ودر هر زمان که در جهت منافع ملت ایران قدم بردارید من هم با شما خواهم بود.
پاینده ایران وسربلند مردم ایران زمین

درود بر تو ای نواده رستم دستان و ای یاری کننده میهن. مهر ایران از تو خشنود است و دشمن بی فرهنگ از تو خوار. ایرانیان واقعی هر روز جای تو را طلب می کنند.هر آنچه از خوبی می دانم نثارت میکنم. پیامت عالی بود

Dear Mr. Amirentezam,

I wish you great success in reaching your great goals which come out of a long time perseverance and resistance.

This is the biggest wish that every Iranian patriot has. Yours truly,
Mahvash

مرد استوار مقاومت جناب امیر انتظام
بنده به عنوان یک ایرانی دست و دلتان را میبوسم و در برابر مردانگیتان سر تعظیم فرود می آورم. مسلما دلاوری و عزت شما بر جهانیان آشکار است.در برابر آنانکه با نام دین تیشه بر ریشه این ملت میزنند غریو مردانه تان جهانیان را از مرگ تدریجی ایران آگاه میسازد.تاریخ استوایتان را خواهد ستود
پاینده آزادی
زنده باد امیر انتظام

درود بر ماندلای ایران
چه می توان به نامه مختصر و مفید و واقعگرایانه شما اضافه کرد؟
با آرزوی سلامتی برای شما و آزادی برای همه آزادیخواهان ایران زمین

با دورود فراوان به شما و با تشکروقدردانی ازشما به خاطر تمامی رنجها و مصیبتهایی که در این سالهابه خاطر ایران و ایرانی بر شما وارد شده من به عنوان یک ایرانی وطن پرست به شما میگویم که نام شما در تاریخ ایران جاودانه است و شما یکی از افتخارات این مرزوبوم میباشید بخدا قسم که تمامی ملت ایران مدیون شما میباشند و من بعنوان یک ایرانی از نامه شما به دبیرکل سازمان ملل حمایت کرده و به همراه تمامی همکاران و دوستانم همراه شما میباشیم.

از شما با تمام وجود قدر دانی و حمایت میکنم
من و هر ایرانی غیور و عاقل از مکتوب جنابعالیخطب به سازمان بین الملل و خط مشی سیاست شما را کاملا حمایت میکنیم کاش در این کشور هرکسی در جایگاه واقعی خود بود و زیرکان و عقلا جای رندان در قفس اندیشه گرفتار نبودن چرا که سهم مه در این دنیا خیلی بیشتر ازتقاضا از سازمان بین الملل است افسوس که اینک چرخ گردون چنیین است پس به ناچار از شر شبان شیطان صفت بایستی رو به صحرا گذاشت.

باچشمی گریان
قلبی پراز عشق
آرزوی سلامت و استقامت
جهت استمرار درمبارزه
برای تو بهترین فرزند وطن
دارم

در برابر پدر هر جوان ایرانی عاشق ایران و برادر هر ایران پرست جواندل ، فرزند صالح و آزاده وطن و رهجوی صادق راه پرافتخار دکتر محمد مصدق بزرگ دیگر بار سر تعظیم فرود می آورم. جناب امیرانتظام بنده نامه شما را خواندم دارای متنی فوق العاده تاثیرگذار و شجاعانه است و بیانگر الام و دغدغه های اکثریت ملت ایران میباشد و به این وسیله از این اقدام حضرتعالی برای نجات سرزمین سعدی و حافظ و فردوسی ، مهد تمدن و میراث گرانسنگ نیاکانمان قدردانی و حمایت مینمایم.

Dorood bar shoma
jenab amir entezam shojaat shoma sotoodany ast va albatteh dar hafezeye azadikhahan sabt khahad shod amma lotfan be yad dashte bashid ke ta zaman eslah bavarrrharye ghalat mardom in rejim bar khar morad savar mimanad zemn inke anha manand Saddam ham shahamat ya hemaghat nadarand va pas az dargiry ta hady ke khod dar khattar nabashand pish miravand.
lotfan zemn edameye chenin harekaty dar rastaye taghyeer farhang mardom ta had emkan dar bavarhaye ghalat khoraffy talash farmayeed zeera be mahz taghyeer dar in bavarhaye ghalat farhang Ahmadynejady ham miravad.
lotfanbe yad dashte bashid Iran faghat tehran ba javanan user internet nist va in rejim ba takhrib farhang mardom dar roostaha va shahrhaye koochak baraye bagha naghsheh mikeshad.

جناب اقای امیر انتظام
اینجانب از اقدام بسیار شجاعانه شما حمایت می نمایم.
شما نماد ازادی خواهی و سمبل مقاومت وافتخار ایرانیان هستید
با درود بر شما
شمس حائری.

JMINews:این خبر در 14 اسفند 1384 در آرشیو خبرگزاری جبهه ملی ایران موجود است.از آنجا که اسطوره مقاومت ایران بار دیگر کاوه وار فریاد آزادی برآورده است .چاپ مجدد آنرا ضروری دیدیم و یقین داریم که تمام افراد امضا کننده , همچنان امیر انتظام این اسطوره مقاومت را باور دارند .متاسفانه از این جمع دریادار دکتر احمد مدنی دوست و حامی امیر انتظام و همچنین یار عزیزمان عزیز اثنی عشری به رحمت ایزدی پیوستند و در میان ما نیستند . یادشان گرامی باد
@. آدرس برای درج پیشنهادات و پشتیبانی از نامه امیرانتظام به دبیرکل سازمان ملل متحد :
http://iran-amirentezam.com/node/163

درود بر مبارز شجاع میهن جناب آقای امیرانتظام.
اقدام هوشمندانه و صلح طلبانه جنابعالی در مورد ارسال این پیشنهاد به دبیر کل سازمان ملل را تحسین می کنم و امیدوارم باعث باز شدن گره ای از مشکلات کشور عزیزمان گردد.

مقاومت و ایثار شما را نظیری نیست.
همواره موفق باشید.
حسین م.

استاد عزيز

با سلام و درود بنده نيز حمايت و پشتيباني خودم را از نامه دلسوزانه و آزاديخواهانه شما به دبير كل سازمان ملل اعلام مي دارم اميدوارم كه با عنايت و حس وطن پرستي شما اين امر تحقق يابد
صميمانه دست شما را مي فشاريم و آرزوي سلامتي و طول عمر براي شما سمبل مقاومت ملي را داريم
باتشكر از شما
روزبه بابايي همتي

In the name of our organization “The Sassanian Kurd Defense
Committee” We represent three million of Iranian people In
The Land of Aryan (Iranian People) Supporting you and your sacrifice for us to live in peace.

We do not need war. The so called Islamic Republic of Iran
Are non Islamic, we Iranian people not believe them any more

Long live peace and peaceful people like you
Long live Aryan (Iranian) and non Aryan people in Iran
The liberation is coming soon

Your loyal supporter
Jaff Sassani
From the SKDC
Aug-29-2008

بادرودوسلام خدمت استوره مقاومت ملی مهندس امیرانتظام

من نیز به سهم خود ازاین عمل پشتیبانی میکنم به امیدموفقیت

از اقای امیرانتظام اسوه‌ی مقاومت ملی پشتیبانی میکنیم و این پشتیبانی من از جانب شماری از فعالان ملی کرد نیز میباشد.
به‌ امید سربلندی و سرفرازی میهنمان و آزادی همه‌ی زنادانیان سیاسی

قدیمی ترین زندانی سیاسی – عقیدتی در نظام جمهوری اسلامی در صف مقدم مبارزه برای تغییر رفتار این نظام قرار دارد. از حرکت او پشتیبانی می کنم.
پاینده ایران
زنده باد ازادی
زنده باد مصدق
درود بر امیرانتظام

بیژن مهر
8/28/08

با درود
بنده نیز به سهم خود از این حرکت پشتیبانی می کنم.

با سپاس شاهرخ بلاش رشت
پاینده ایران
زنده باد ازادی
زنده باد مصدق

با درود بر شما مهندس امیرانتظام بزرگ-اسوه غرور ،شرف و استقامت ایرانی من به عنوان یک جوان ایرانی پشتیبانی وحمایت خود را از نامه حکیمانه وبه موقع شما به دبیرکل سازمان ملل متحد اعلام داشته ودر کنار شما اماده هرگونه هزینه دادن در راه سرافرازی وازادی سرزمینم ایران هستم.
.با ارزوی سلامتی برای شما
نوید میجانی
6/6/87
9شب
در ضمن نظر من نباید خصوصی تلقی شود ،بلکه باید در معرض عموم قرار گیرد.