وب سایت رسمی عباس امیرانتظام

Abbas Amirentezam Official Website

در دنیا هیچ بن بستی نیست،
یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت.

نویسنده ناشناس

از تاریخ 1358/09/28 جمعاً 38 سال و 205 روزمقاومت در راه آزادی ایران

 

 

مهندس امیرانتظام در دیدار اعضای دفتر تحکیم وحدت:
از دانشجویانی که روز ۱۸ تیر ماه تحصن کردند کاملاً دفاع میکنم

سه شنبه، ۲ امرداد ۱۳۸۶
کمیته پیگیری دفتر تحکیم وحدت برای وضعیت دانشجویان در بند به دیدار مهندس عباس امیرانتظام -سخنگوی دولت موقت و قدیمیترین زندانی سیاسی- رفتند. در این دیدار که در منزل مهندس امیرانتظام شکل گرفت، دانشجویان به بیان دغدغه های خود پرداختند و مهندس امیرانتظام به عنوان قدیمیترین زندانی سیاسی، به تحلیل شرایط سیاسی کشور و مشکلات موجود پرداخت و با حمایت از حرکت دانشجویان بازداشت شده در روز ۱۸ تیر ماه، از بیانیه دانشجویان حمایت کرد و دیدگاههای خود را مطرح کرد، که خلاصهای از آن را در ادامه میخوانید:

در آغاز مهندس امیرانتظام با بیان اینکه در مرخصی استعلاجی به سر میبرد، گفت:"بار پیش که به مرخصی طولانی مدت آمدم مربوط به سال ۱۳۷۵ میشود، آن زمان شرایط کشور خیلی آرامتر بود و اکنون که باز هم برای معالجه در خارج زندان به سر میبرم، شرایط را خیلی بدتر میبینم." در ادامه مهندس امیرانتظام با بیان اینکه طرز تفکری وجود دارد که میگوید با تشکیلات گسترده میتوانند تحول عظیمی در کشور ایجاد کنند، عمل تشکیلاتی گسترده در حکومتهای توتالیتری مانند ایران را کاری غیرممکن دانست و دانشجویان را از هزینه های بی فایده و احساسیگری بر حذر داشت. وی شروط شکل گیری تحول در هر کشوری را آگاهی مردم و شرایط سیاسی جهان دانست و گفت اگر این هر دو با هم باشند، تحول صورت میگیرد. با تبصرهای که در برخی از کشورها مانند شیلی، عراق و اندونزی شکل گرفت و تشکیلات خارجی منجر به تحول شدند.

 

 وی با بیان اینکه عده ای همواره به دنبال این هستند که احساسات مردم را تحریک کنند، این عمل را بزرگترین خیانت دانست و نشانی از تحریک احساسات را در گفتمان کسانی دانست که در کسوت روحانیت همواره مردم را علیه افراد و کشورهای خارجی تحریک میکنند و بیان کرد:"مشت نمیتواند مقابل موشک بایستد. اما این امر باز هم باعث نمیشود که بنشینیم و بگذاریم آنها هر کاری میخواهند بکنند. تنها باید ببینیم که چه زمانی باید عمل کنیم و چگونه عمل کنیم." و با توجه به اقدامات دولتمردان، اظهار داشت:"در چنین شرایطی وظیفه ما آگاه کردن خودمان و ملتمان به شرایط خود و جهان است و نباید بنشینیم که اگر این طور بود، ۲۷ سال پیش تسلیم میشدم و در زندان نمیماندم، اما باید حقی را که میتوانیم بگیریم ."
وی در ادامه با توجه به اتهامات واهی که در سناریوسازیهای حکومتی شکل میگیرد، اظهار داشت:"اگر آنها بخواهند به اتهامات دانشجویان بیافزایند و زندان ها را پر کنند، به جایی نمیرسیم. راه حل نجات ایران این است که ما شرایط را بشناسیم و از این رو باید جمع های فکری دانشجویی شکل گیرد و با این جمع ها کار کرد." وی همچنین در مورد موضع خود در مورد حرکتهای اکنون جنبش دانشجویی، اظهار داشت:"من همان آدمی هستم که پیشنهاد رفراندوم را مطرح کردم و اکنون هم دنبال آن هستم و از این رو از دانشجویانی که روز ۱۸ تیر ماه تحصن کردند کاملاً دفاع میکنم."

وی در ادامه با بیان اینکه اکنون حکومت در مقابل شرایط جهانی و جوهای روانی آنها قرار دارد، دانشجویان را از هزینه بر حذر داشت و گفت:"در این شرایط باید کمترین هزینه را داد و افراد بی جهت به زندان نروند. من ۲۷ سال هزینه داده ام و افتخار هم میکنم. از هزینه ابایی ندارم و اکنون ۲۷ سال است خانواده ام را ندیده ام و تا کنون ۲۷ عمل جراحی داشته ام و اکنون هم نمی گویم بنشینیم و استراحت کنیم. اما باز هم نباید درگیر احساسات شویم. زمانی آقای خاتمی از لاجوردی تقدیر کرد و به او و نظام حمله کردم و ۵ سال هزینه دادم. و نمی گویم بنشینیم، در مورد همه مسائل اظهار نظر کنید، جمع های کوچک تشکیل دهید و عملکرد حکومت را نقد کنید. اما درگیر احساسات نشوید ."
وی با اشاره به برخوردی که اکنون با دانشجویان میشود، این اقدامات را حرکتی در جهت ایجاد رعب و وحشت برای مردم و خانواده های این دانشجویان دانست و این قضیه با توجه به شرایط خانواده های ایرانی که تمام آمال خود را در فرزندان خود میبینند اهمیت بیشتری مییابد و نیروی آنها را تحلیل میبرند .
وی در پایان با تأکید بر این که ایجاد تشکیلات در حال و آینده در کشورهای توتالیتر که حکومت اجازه نمیدهد تشکیلاتی مقابلش شکل گیرد، به دانشجویان توصیه کرد، کارهای خود را به شکل علنی و با حفظ روابطشان با دوستان خود، علیرغم کنترل های موجود، انرژی خود را حفظ کنند و بر آگاهی خود بیافزایند و با شناخت شرایط خود و کشور به نقد عملکرد حکومت بپردازند. وی در مورد اتهاماتی که به دانشجویان وارد میشود، گفت:"ورود به سیاست همواره با این مسائل همراه است. مهم این است که آنچه میماند، پاکی شما در تاریخ است."