وب سایت رسمی عباس امیرانتظام

Abbas Amirentezam Official Website

در دنیا هیچ بن بستی نیست،
یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت.

نویسنده ناشناس

1979-12-19T09:30:00 up از تاریخ 1358/09/28 جمعاً %years% سال و %ydays% روز مقاومت در راه آزادی ایران

پیام هاي سالروز دستگیری

هموطنان عزیز، اکنون که در آستانه ورود به سی و ششمین سال در بند بودن قرارگرفته‌ام، به دلیل شرایط نامساعد جسمانی‌ام به ارسال پیامی کوتاه اکتفا می‌کنم. باشد که این پیام، هرچند کوتاه، چو از دل برآید بر دلها نشیند، زیرا نیست جز انعکاس واقعی از احساسات درونی‌ام...

یلدای سال 92، همزمان با آغاز سی و پنجمین سال از دوران محکومیت حبس ابدم می‌باشد. محکومیتی که در چنین روزهایی در سال 1358 به ناروا بر من تحمیل گردید و موجب شد تا بیست و هفت سال را بی وقفه در زندان بگذرانم...

درد دلی با همه عزیزانی که حمایت‌شان در طول این دوران سخت، پیمودن راه را بر من آسان‌تر گردانده و همچنین با آنانی که شاید تمایل به شنیدن قِصّه‌ی غصه‌هایم را داشته باشند...

به رغم بیماری بسیار سنگین و طاقت فرسا، که در چندین ماه اخیر عرصه را بر من تنگ و جسم مرا دچار آزردگی بسیار کرده، خدا را سپاس می‌گویم که هنوز آنقدر به من توان داده تا بتوانم با کمی تاخیرِ ناشی از شرایط جسمانی، در سالروز دستگیری ام، که ظلمی تاریخی بیش نبوده، سخنی کوتاه با شما عزیزان داشته باشم...

در تاریخ 28/9/1358 اولین روز زندان را تجربه کرده و وارد دنیایی شدم که هیچ شباهتی با دنیای آشنای من نداشت. از همان لحظه‌ی اول خیالات زیادی با تنهایی من همراه شد. گذراندن 550 روز در سلول انفرادی زندان، لحظات با خود زیستن را به من آموخت. با فضای فیزیکی زندان به سرعت کنار آمدم. روحم اما از فراز سر نیزه های زندانبانان به پرواز درآمد و آزادی مرا بیمه کرد. من آزاد بودم چون روحم آزاد بود، آزاد بودم چون شرف و غرور انسانیم در مسلخ خصم ذبح نشده بود. نبرد سرنوشت ساز و طاقت فرسای من با دست های خالی با زندانبانان آغاز شده بود. فریاد خشن و زمخت کارگزاران جهل و جور در گوشم طنین انداخت، تسلیم شو ای اسیر، تو هیچ نیستی و من ایستادم چون اسیر نبودم بلکه کسی بودم آری یک ایرانی بودم.

روز ۲۸ آذر برابر بیست و نهمین سالگرد زندانی شدن عباس امیرانتظام است که، قدیمی ترین زندانی سیاسی جمهوری اسلامی و اسطوره مقاومت و شجاعت محسوب می شود. عباس امیرانتظام در اوایل انقلاب به اتهام جاسوسی به حبس ابد محکوم شد، اکنون مدتی است، جهت درمان بیماری هایش در خارج از زندان و در مرخصی استعلاجی به سر می برد. ماه گذشته پس از اتمام زمان مرخصی وی، دادگاه انقلاب حکم به بازگشت او به زندان داد. با این حال، پس از مدتی، مرخصی استعلاجی وی، به مدت ۳ ماه دیگر تمدید شد.

بيست و هشت سال گذشت. راستي 28 سال يعني يك عمر. در تقويم زنداني هر لحظه به طول يك عمر است. اين روزگار بسيار طولاني زندان، براي من سفري است به عمق و گستره‌ي مفاهيمي كه در شرايط عادي به ارزش واقعي آن ها به درستي پي نمي بريم مفاهيمي چون حقيقت، عدالت، شرافت، آزادي و ايستادگي، در روزمرگي زندگي به درستي درك نمي شوند، آنگاه كه انسان در شرايط سخت انتخاب قرار مي گيرد عظمت و اعتبار اين مفاهيم خود را آشكار مي كند تا آنجا كه انسان براي حفظ اين ارزش ها از تمامي وجود مادي خود مي گذردتا به عالم معني راه يابد.

همواره به بيست و هشت آذر ماه به عنوان روز تولد دوباره خود مي نگرم ، در ۲۷ سال قبل و در چنين روزي به اتهام تهيه طرح انحلال مجلس خبرگان كه با اكثريت مطلق آراء در دولت موقت تصويب گرديد ، دستگير و روانه زندان شدم . و اكنون پس از گذشت ساليان متمادي صحت پيشبيني اينجانب مورد تأييد همگان است...

هموطنان عزیز، بیست و شش سال از بیست و هشت آذر ماه ۱۳۵۸ می گذرد. تاریخ با دو چهره متفاوت برای من و جنایتکاران حکومت اسلامی ایران رقم می خورد. برای نظام اسلامی این تاریخ آغازی برای نادیده گرفتن منافع ملی و حقوق  ملت ایران، اما من در این روز تولدی دیگر یافتم تولدی در خود و تولدی از خود، تولدی برای مبارزه در راه آزادی و استقلال کشورم.

مقاله منتشره از دکتر یوسف مولایی وکیل آقای امیرانتظام در مجله ایران مهر

انسان آزاد به دنیا آمده و همه جا در زنجیر است (ژان ژاک روسو) رنجهای اسارت و بی اعدالتی در طول تاریخ جسم جان انسان را چه بسیار آزرده و می آزارد و زندان این هیولای دست پرورده انسان اشتهای سیری ناپذیر خود را برای بلعیدن آزادی انسان به هر سو میکشاند اما بزرگترین زندان و زنجیر انسان، اسارت خویشتن به دست خود می باشد انسان در تلاش برای آموختن و در مسیر دانایی و آگاهی، آزادی خویش را می سازد و در تاریک ترین سیاهچالها بر اوج روشنایی به پرواز در می آید.